W: Ik weet niet of je dat eh ... (lacht) J: Ja nee, natuurlijk.
W: Hun organiseren dat, ze willen de eh ... dus dat is een compliment eigenlijk.
J: Ja, ze hebben een hekel aan mij.
W: Ja, een compliment dat ze dat zo eh ...
J: Alleen als ik ze zie, dan doen ze toch een beetje vreemd, hoor. Doen ze toch wat schichtig.
W: En wanneer hij wil dan. Dat hele verhaal, had ik al een beetje iets van gezegd, en met die Lüske. Ja, ik weet niet wat daar van waar is. Die mensen zullen we nog wel een keer zien.
J: Ja.
W: Maar dan weten ze toch wel eh ...
J: U denkt toch niet dat ik mensen de hand boven het hoofd houd hè? Dan kan ik me nie ...
W (onderbreekt): Dat hoop ik niet. Als iemand wat gedaan heeft, moet je hem niet. ..
J: .,. dan kan ik me niet handhaven. W: Nee, dat zou ik niet willen.
J: Nee, maar dat zou ik ook niet doen, hoor. (20:57:02)
W: Mij ook niet. Als er wat is met mij, dan moet ik ervoor opgepakt worden.
J: Dat zouden wij ook zeker doen. Anders hadden wij allang ook gestopt. Dan moeten we voor iets anders kiezen gewoon.
c: Ja.
J: Kijk, en dat is hun frustratie ook. Dat weten ze wel. Hij ontkomt ons ook niet, echt niet. Vroeg of laat is hij erbij. Kan effe duren. Hij heeft mazzel, omdat er een hele hoop bang zijn gewoon. Ze zitten allemaal op elkaar te wachten.
W: Die Visser, niemand durfde wat te zeggen. c: Ja.
J: Nee, maar het is wel gebeurd nou. Hij heeft toch acht jaar en ook in hoger beroep eh ...
W:Ja.
J: Dus eh ... kijk, had ie ook nooit gedacht. W (zacht): Zijn gewoon beesten, die ...
J: Nooit gedacht.
W: Het is het ergste van het ergste en eh ... ik ben echt doodziek van Nederland. Ik denk van: hoe kan dat allemaal hier, weet je wel?
J: Ja. Maar goed, dat kan overal gebeuren.
W: Jawel, maar ik denk in Amerika dat dan eh ... C: Nee nou.
W: ... ben je meteen twintig jaar weg. J: Ja.
W: Is ie zo eh ...
J: Moet je ze wel pakken. Daar zijn ook maffiabazen die nog lang niet achter de tralies zitten, dus wat dat aangaat. Alleen, het wordt hier steeds verdorvener, want die man kan hier gewoon geld verdienen en die gaat dat geld zeg maar witten en in allerlei dingen steken. Straks stijgen ze nog in aanzien ook, als hij in een groot huis woont. '0, dat is die meneer. Ja, hij is vroeger wel dader geweest, maar nou is het een aardige man. Hij is nou eigenaar van de Rembrandttower.'
J (lacht): Ja, maar zo werkt dat toch? Terwijl die eh ... waarom gaat ie niet in een keet wonen?
W: Ja, dat is zijn plannetje hè. Jullie weten wel. Want hij wil met haar trouwen en dan de boel erven.
J: Ja, die moeder is gek op hem, hè?
W: Ja, die pakt ie helemaal in met parfummetjes en met naar de kapper brengen en dan is ie super, heb ie mij ook wel dingen, helemaal gentleman. En straks trouwt ie met haar, dat is zijn plan, dat klopt, en dan is ie eigenaar van de Rembrandttoren.
J: Ja.
W: En ze wouden toen eh ...... met Cor van Hout, heeft hij me nog eens
verteld, dat ze samen, hij .. .
J: ontvoeren
W: met Cor van Hout, wou die de vader van Maike ... dat vond Willem dan toch te gek, weet je wel?
H: Ja.
W: Het idee alleen al.
J: Ja, dat zal niet het idee zijn geweest. Hij zal wel denken: god, straks gebeurt die man wat en eh ...
W: Hij zei tegen mij eh ...
J: Dan zit ik ernaast.
(J en H door elkaar)
H: ... (ntv) geen geld meer te halen.
J: Heeft ie het aan zijn broer gegeven, weet ik veel. W:)a,hij ...
J: Maar die man is er niet blij mee, hoor. (stilte) |
|
