H:Nee.
W: ... en met Dino ging ie het bespreken, zei hij.
H (onderbreekt): Wim, Wim, luister Wim, al vanaf dag 1 dat jij Willem Holleeder ontmoet hebt. ..
W:Ja.
H: ... om dat op papier te zetten. Zodat wij ook zelf een chronologisch verhaal kunnen maken. Dat wij jou dingen kunnen vragen, ja. Als je dingen aan hem vraagt, hoe reageert ie, wat gebeurt er dan? Dan kunnen we een positie bepalen.
W (zucht): Ja.
H: Als jij nou zegt van: ik heb hier nog twintig ... leggen. W: Dat zegt ie.
H: Ja, dat zal allemaal wel, maar ik bedoel, waar moeten we beginnen? Wij kunnen, omdat wij het hele verhaal niet kennen. We denken dat we weten.
J: Kijk, we weten best wel, ..
H: ... hoe het zit, ja. Maar jij bent daar, zit daar heel dicht tegenaan. En ook al zou het betekenen dat je zelf dingen hebt gedaan die strafbaar zijn. Allez, nou, dan moeten we daar maar een oplossing voor vinden dan. W: Nou, maar ik heb niks gedaan dat stratbaar is. Ik heb dus ... dat zeg ik gewoon ... Alleen overal, als ik hem geld geef omdat ie mij afperst, kan hij zeggen: 'Ja, hij heeft mijn geld, hij heeft mij opdracht gegeven,' snap je wat ik bedoel?
H: Ja. Nee, maar vergis je niet. Als wij Holleeder van de weg af trekken en hij gaat dingen over jou lopen roepen, dan heb je misschien een nog groter probleem.
W: Nee, maar hij kan niet, ik heb niet. .. H: Zeg maar, nee.
W: Hij kan misschien dingen verzinnen.
H: Ja, dat kan ook. Maakt niet uit. Hij verzint nu ook dingen. Kijk, het is zeker hè.
W: Nou, als hij weet dat ik tegen hem verklaar, zal die misschien proberen iets te bedenken of iets te doen.
J: Nee nee. Dat is moeilijk voor hem natuurlijk. Daar komt ie achteraf mee.
H: Wat wij dus nodig hebben, is gewoon het hele verhaal. Dan kunnen we zeggen van: hé, hier kunnen we insteken, daar kunnen wij insteken.
J (erdoorheen): Dan kunnen we afspraken maken over. .. dat hebben we de vorige keer al gezegd.
W: Ik heb jullie verteld over die hallen. Dat is natuurlijk zijn eh ... H: Ja, maar het gaat niet over ...
W: Natuurlijk zijn eh ... Dat is wel heel dicht in zijn hartje hoor, zijn hallen hoor, want daar leeft ie dus van. Kijk, en die hallen ...
J: Ja ja. Maar die hallen zullen ook niet op zijn naam staan.
W: Nee, die stonden dus eerst op mijn naam.
H: Ja precies.
J: Wie kan dat over laten schrijven dan? Ik bedoel, dat kan hij toch niet zomaar regelen?
W: Hij komt aan de deur: 'Ik moet nu die hallen hebben.' J: Ja.
W: En ... gaan ze daarheen. Ik heb een heel rapport. Ik heb toch verteld dat hij nou een heel rapport heeft laten maken. Dat heb ik achterovergedrukt, dat zit in het dossier eh ...
J: Daarom zouden wij dat graag willen zien.
W: Dat rapport had hij laten maken om alles op die vriendin van hem te zetten, weet je, in München. Weet je, toen?
J: Ja ja precies, dat heb je verteld.
W: Een rapport van een accountantskantoor. Had ie helemaal laten maken. En eh ... niet, toen moest ik het toch maar houden. Nou, dus ik mocht het houden tussen aanhalingstekens. En later heeft ie opdracht gegeven om het aan die eh ...
J: Op welke wijze kunnen wij van hem spullen afpakken? Dan bedoel ik, afpakken, ik bedoel. .. (ntv) bewijzen hè.
W: Nou dus eh ...
J: Wat zijn zijn zwakke plekken? Want kijk, moord bewijst natuurlijk eh ... vrij lastig met dit soort dingen. Tenzij er iemand komt verklaren. Maar als wij aan zijn eigendommen gaan zitten, aan zijn handel, nou, daar zal hij niet blij mee zijn natuurlijk.
W: Dat zijn die hallen.
J: Ja, maar goed. Hoe kunnen we die afpakken?
W: Ik heb ooit eens in stukken gelezen dat dat ooit eens geprobeerd is, met taps en zo ... dat hij eigenlijk de leiding al gaf. Ik weet niet of jullie dat kennen?
J: Jawel.
W: Hij kwam daar. Hij gaf opdracht. Hij gaat dus nooit meer naar die hallen toe. Hij laat altijd met die jongen af, die de directeur en de eigenaar is zogenaamd.
H: Die Kattee?
W: Kaatee. Daar spreekt hij dan mee af ergens, omzet, en daar krijgt ie |
|
