www.Holleeder.info

Dossier Holleeder


 

Raymond Verbaan

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 


 

 

 




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




In de Amsterdamse bunker stond vandaag een hele rits van verdachten, althans op papier, voor de rechter. Gezien de signalen van het OM zal het eind van dit jaar heel druk worden met al die (opgeloste?) liquidaties. Het spits werd afgebeten door Alex de Boer, die nog maar weinig keren zijn neus liet zien in de voorgaande pro forma's. Door het OM inmiddels gekoesterd, en in een beschermd getuigenprogramma gestopt vanwege zijn belastende verklaringen jegens Jesse Remmers en Fred Ros



Alex de Boer is, geheel volgens de verwachting, ‘achterover getrokken’ door het OM. Een relatief kleine en onbeduidende player die nu, als het aan het OM ligt kopstukken als Jesse Remmers en Fred Ros op hun kont heeft gegooid.

De Boer was betrokken bij de liquidatie van Thomas van der Bijl en deed de observaties en voorbereidingshandelingen. [Alex de Boer observeerde vanuit een coffeeshop aan de overkant van Cafe de Hallen. Op D-Day haakte hij echter af omdat Thomas niet alleen was maar ook zijn kinderen bij zich had/CS.]

Inmiddels is het overduidelijk dat Alex ‘snitch’ de Boer een deal met het OM heeft gemaakt. Net als De bekendste kroongetuige bij uitstek, Peter ‘AK’ la Serpe, zat hij in de opgepoetste container om onherkenbaar te blijven. De Boer is voor het OM in het pokerspel een a(ss)as waar ze alle hoop op hebben gevestigd en ongetwijfeld zal hij uiterst belastende verklaringen over Fred Ros en Jesse Remmers hebben afgelegd.

Nadat De Boer en zijn advocaat nog even formeel om vrijlating hadden gevraagd was het de beurt aan de advocaat van Dwight Saro, mr. Hiddema. Dwight Saro wordt samen met Remy Habes gezien als het duo dat kroegbaas Van der Bijl op 20 april 2006 in café De Hallen (inmiddels dichtgetimmerd vanwege bolletjes drugs/CS) hebben geliquideerd.

Raymond Verbaan, die zegt dat hij in 1993 twee Joegoslavische heren te hebben doodgeschoten,  was wel aanwezig. Verbaan zag er onverzorgd uit (decorumverlies) maar dat kan met zijn ziekte van Huntington te maken hebben. Een ziekte die volgens het OM nog niet is vastgesteld. Voor de leek komt het wellicht lachwekkend over maar voor de buitenstaander is hetgeen je ziet verre van ongeloofwaardig. Ongecontroleerde bewegingen en weinig tot geen controle over de spieren zijn een onderdeel van deze ziekte. Het OM bagatelliseert het ziektebeeld van Verbaan en deed voorkomen alsof hij adequaat en coherent is. Waarom is de diagnose van zijn ziektebeeld nog niet vastgesteld?  Als blijkt dat Verbaan de ziekte van Huntington heeft komt zijn bekentenis inzake de moorden op Hadziselimovich en Djordje Ilic op losse schroeven te staan. Volgens zijn advocaat is hij in detentie al zo’n 25 kilo lichaamsgewicht kwijtgeraakt terwijl de officier van justitie vindt dat hij momenteel een ‘goed’ gewicht heeft (?).

De ziekte van Huntington vreet de hersens weg en daarom des te plausibeler dat Verbaan incoherent was ten tijde van zijn bekentenis en aandeel in de liquidatie van Hadziselimovich en Djordje Ilic. Maar nee, het OM vond dat hij juist heel coherent was ten tijde van de verhoren. Verbaan’s advocaat stond daar lijnrecht tegenover en verwees naar een gedeelte van het verhoor waarbij door de speurneuzen en zijn cliënt complete blanco en onduidelijke hiaten in het verhoor zaten die zijns inziens een bevestiging waren voor juist het incoherente gedrag van zijn cliënt.

De rechter zei iets opmerkelijks. Hij constateerde dat Verbaan zich rustig manifesteerde en na de 'break' onrustig werd. Dat klopt van geen kanten want toen Verbaan de rechtszaal betrad was hij zeer beweeglijk en werd enigszins minder beweeglijk tot de pauze. Na de pauze was hij zeer onrustig en had hij grote moeite om op zijn stoel te blijven zitten. Dat de rechter anders concludeerde was wel heel vreemd.

Waarom men nog steeds aan het steggelen is of Verbaan aan de ziekte van Huntington leidt is vooralsnog niet duidelijk. Een dna-onderzoek kan in no-time antwoord geven op deze vraag of hij de ziekte van Huntington heeft. 

Jesse Remmers had afstand getekend. Zijn advocaat had niet veel te zeggen over zijn cliënt en eerlijk gezegd hadden wij van hem, zoals het Liquidatiekantoor zich manifesteert, meer backfire van hem verwacht. 

Het OM legde uit wat er in 1993 was gebeurd ten tijde van de dubbele moord op Shamel en Anne de Witte in België en schetste het beeld van een spoor via het ATF (telefoon) vanuit Nederland waar het signaal bij de grens stopte omdat het toenmalige mobiele telefoonsysteem alleen in Nederland actief was en enige andere landen, maar niet in België. Nadat de ‘hit’ zou zijn gepleegd kwam het signaal weer in beeld du moment de grens van Nederland werd gepasseerd en er een semafoonbericht werd getraceerd door de speurneuzen. Op het nachtkastje van de Zwarte Cobra werd een dag later dat bewuste bericht gevonden. Daarbij meteen de vraag op kwam bij Crimesite hoe men meteen bij de Zwarte Cobra dat semafoonbericht traceerde c.q. confisqueerde.

Het OM is er van overtuigt dat er veel bewijslast is (aan)geleverd die Jesse Remmers kennelijk aanwijzen als de mededader van de moorden in 1993 op de Joegoslaven en de moorden op Shamel en De Witte in België.