In het najaar van 1982 haalde Bertus Lüske voor het eerst alle voorpagina’s. Hij ontruimde met een knokploeg eigenhandig het roemruchte kraakpand de Lucky Luyk in Amsterdam-Zuid. Het leidde tot een van de grootste krakersrellen in de geschiedenis van Amsterdam.
Lüske had het gebouw gekocht op een openbare veiling en liet het ontruimen door een knokploeg van een man of 20. De woedende Lüske was zelf ook ter plaatse, om met vuilnisbakken te gooien. Een paar dagen na die confrontatie waren de krakers alweer terug, boos en op een nieuwe rel voorbereid. De gemeente kocht daarop de Lucky Luyk van Lüske en liet de Mobiele Eenheid (ME) het gebouw opnieuw opruimen. Dat leidde tot rellen die tot diep in de nacht duurden, waarbij tramlijn 10 uitbrandde, door burgemeester Wim Polak de noodtoestand werd uitgeroepen en meer dan 100 krakers werden gearresteerd.

Lüske bouwde in de jaren ’80 en ’90 rustig verder aan zijn forse kerstboom aan vastgoedmaatschappijen. In Amsterdam bezaten de bedrijven vele panden en ‘straatjes’, vooral in het centrum en in de Watergraafsmeer. In Zandvoort had Lüske onder meer een hotel, bij het casino. Zelf woonde hij lange tijd in een villa in Huizen, later in Naarden.

Echt grote slagen sloeg Lüske in de jaren ’90. Hij kocht hele blokken vastgoed bij het Rembrandtplein. In het voorjaar van 1997 verkocht hij die ‘Amstelhoek’ voor ruim 26 miljoen gulden aan woningbouwvereniging Het Oosten, dat vaker vastgoed opkocht dat volgens de gemeente in verkeerde handen was gevallen. Met de opbrengst van die deal, kocht Lüske het grootste object dat hij ooit in Amsterdam heeft bezeten: hij kaapte in mei 1997 voor 27 miljoen gulden de ADM-scheepswerf weg voor de neus van de gemeente, die een miljoen minder had geboden. De werf was enorm: 43 hectare. Een hypotheek had Lüske niet nodig.

Het dispuut dat hij vervolgens over die werf met de gemeente kreeg, liep uit op een juridische marathon, waarbij de gemeente en Lüske elkaar in de rechtszaal bestreden met bestemmingsplannen en kettingbedingen. Volgens Lüske hadden de ambtenaren van de gemeente krakers opzettelijk op zijn terrein afgestuurd. Het wederzijdse wantrouwen was groot. Op 25 april 1998 ontruimde Lüske, omringt met wat zware jongens, het terrein van de voormalige Amsterdamse Droogdok Maatschappij (ADM). De politie maakte met enige moeite een eind aan de veldslag tussen de krakers en de ontruimploeg. Uiteindelijk kwam Lüske er in 2002 vanaf met een boete van 3.500 euro.

Bertus Lüske was geen vastgoedmagnaat die met grote regelmaat tientallen miljoenen in kantoorkolossen pompte zoals Willem Endstra dat had gedaan. Lüske was meer een pandjesbaas – in huizen, huizenblokken en ‘straatjes’ soms, en in horecazaken. In 2001 kocht ‘Bulldozer Bertus’ het pand van de Bayside Beach Club uit de nalatenschap de overleden vastgoedman Jaap Kroonenberg. Lüske wilde er een luxe nachtclub van maken, zoals die in Miami Beach. Maar aan het pand kleefde één probleem: een onwillige huurder. Dat was een grote Amsterdamse drugshandelaar Robbie ‘de Sigaar’ Arkenbout. Er ontstond zo een conflict tussen Arkenbout en Lüske. Uiteindelijk kocht De Kroonenberg Groep het pand weer terug en Lüske trof achter de schermen een schikking met ‘de Sigaar’.

Bij de Amsterdamse recherche kwam in 2000 informatie binnen dat Lüske wel vaker in contact stond met criminelen. Volgens die informatie zat Lüske met Jan Femer, Mink Kok, Sam Klepper en Johnny Mieremet in de internationale xtc-handel. De vastgoedman was de financier van de groepering. Maar de informatie heeft niet tot merkbare actie tegen Lüske geleid.

Personen rond Holleeder

Holeder,Holleder,Holeeder,Hooleder,Hoolleeder,Holeedder,Holleedder het moet zijn Holleeder