Ontknoping en nasleep

Op woensdagavond 9 november 1983,  even na zevenen,  verlaat Alfred (Freddy) Heineken in gezelschap van twee dames zijn kantoor “Het Pentagon” op het Tweede Weteringplantsoen te Amsterdam. Zoekend naar zijn auto wordt hij plots overmeesterd door vier gewapende mannen. De beide dames schieten hem te hulp, maar krijgen traangas in hun gezicht gespoten. “Mitkommen! Schnell” bevelen de ontvoerders. Ook chauffeur Ab Doderer schiet zijn baas te hulp, maar ook hij wordt overmeesterd. Beide heren wordt een helm opgedrukt, waarna ze hardhandig in een gereedstaande bestelbus worden gesleurd. Met de achterdeuren nog open rijdt de auto weg.

De gijzelaars worden vastgehouden in een loods op een industrieterrein in het Westelijk Havengebied in Amsterdam. Achter in de loods hebben de ontvoerders twee geisoleerde cellen gebouwd, waar de slachtoffers afzonderlijk van elkaar gevangen worden gehouden. Heineken en Doderer zitten  vastgeketend aan de muur. Ze liggen in pyama op een matras en hebben een chemisch toilet tot hun beschikking. Ze krijgen twee maal daags te eten. Pas na vier dagen ontdekken de heren Heineken en Doderer dat zij beide ontvoerd zijn. Ze mogen slechts enkele minuten per dag met elkaar spreken. Deze eenzame opsluiting duurt drie weken. Meijer zorgde ervoor dat de gijzelaars te eten kregen.

De ontvoerders eisen een record losgeld van 35 miljoen. Het Heineken-concern betaalt het bedrag voor de vrijlating van het ontvoerde tweetal. De gijzelaars worden gevonden en op dezelfde dag worden 25 personen gearresteerd. Twee blijven vastzitten, Jan Boellaard en Martin Erkamps, die bij arrestatie in het bezit zijn van 3 miljoen losgeld. De overige drie daders zijn op de vlucht. Het grootste gedeelte van het losgeld wordt ontdekt in de bossen van Zeist. Acht miljoen gulden is nog altijd zoek.

Nadat de ontvoerders waren ontmaskerd dook Meijer onder in Amsterdam, maar eind 1983 meldde hij zich vrijwillig bij de politie. De laatste twee ontvoerders, Cor van Hout en Willem Holleeder werden in februari 1984 in Parijs gearresteerd.

Naar verluidt maakte Meijer een verwarde indruk. Als voorbereiding op zijn berechting werd hij in 1985 in de observatiekliniek Pieter Baan Centrum in Utrecht onderzocht. Op nieuwjaarsdag 1985 wist hij echter uit de kliniek te ontsnappen door een boenwasmachine door een ruit te gooien. Hij verdween spoorloos en werd bij verstek tot 12 jaar cel veroordeeld.

Cor van Hout dook na zijn vrijlating de wereld van de drugs en prostitutie in, waarin hij grote belangen opbouwde. Van Hout werd in 1998 veroordeeld tot vierenhalf jaar cel wegens drugshandel en wapenbezit. Meermalen was hij het doelwit van een aanslag. Eén aanslag werd in verband gebracht met de liquidatie van Amsterdamse topcrimineel Sam Klepper. De laatste aanslag in januari 2003 werd hem noodlottig.

Bijna tien jaar lang was Frans Meijer Nederlands meest gezochte crimineel. Hij hield zich schuil in Paraguay. Onder een valse naam bouwde hij een nieuw bestaan op als restauranthouder, hij dreef er een hamburgerzaak. Hij huwde een Paraguayaanse en kreeg kinderen. Daar werd hij in 1994 opgespoord door misdaadverslaggever Peter R. de Vries, die een bestseller over de ontvoering schreef,

In 1995 werd hij in Paraguay gearresteerd. Maar zijn advocaat, de bekende strafpleiter Abraham Moszkowicz, ontdekte een procedurefout en Frans kwam drie weken later weer vrij. Opnieuw dook hij onder. In 1998 werd hij voor de tweede keer gepakt in Paraguay en in de boeien geslagen.

De Engelse krant The Guardian noemde hem de 'Ronnie Biggs van de Nederlandse onderwereld', naar de roemruchte Engelse treinrover.

In de levensgevaarlijke Penitenciaria Nacional van Paraguay is hij in 2001 christen geworden. Tijdens de pinksterdienst viel Meijer op de knieën om vergeving te vragen voor zijn criminele verleden. Terwijl honderden lang gestraften ademloos luisterden, bad Frans: "Ik heb in het verleden grote misdaden begaan. Nu bid ik voor de heer Heineken. Genade vraag ik hem niet, dat zou wel erg gemakkelijk zijn."

Freddy Heineken, een van de rijkste mannen van Nederland,  trok zich na de ontvoering terug uit het publieke leven. In 1995 nam hij afscheid als president, maar bleef zich inzetten voor het bedrijf.

"Ooit, als dit allemaal achter de rug is, hoop ik meneer Heineken persoonlijk mijn spijt te kunnen betuigen voor wat ik hem en zijn chauffeur in 1983 heb aangedaan. Dat is mijn grootste wens."

Gevangenispredikant Joop Spoor over Frans Meijer:  "Ik heb hem nu vijf keer bezocht en ben overtuigd van zijn oprechtheid. Hij heeft afschuwelijke dingen gedaan, maar is nu een ander mens."

Frans Meijer: "God wacht op mij. Vijf keer ben ik hier neergestoken, ik zit onder de littekens, maar telkens liep het goed af. Daar moet een reden voor zijn. Nu wil ik nog maar één ding. Deze zaak eindelijk afhandelen, boete doen en verder gaan met mijn leven in Paraguay."

Over de acht miljoen gulden van het Heineken-losgeld dat nooit boven water kwam: "Na mijn ontsnapping ben ik in Brazilië beland. Ik was een hoerenloper, een slecht mens en heb er ook daar een bende van gemaakt en veel geld verbrast. Maar acht miljoen was het zeker niet. Ik heb een geslachtsziekte opgelopen en ben meer dood dan levend verder gevlucht, per autobus naar Paraguay. Daar heeft mijn huidige vrouw, Maria Christilda, mij letterlijk van de straat geplukt. Sindsdien is God in mijn leven."

Over zijn mede-ontvoerder Cor van Hout, toen nog in leven, zei Frans: "Cor heeft niet de rust gevonden die ik nu heb. Ook voor hem bid ik." Als één van de gevangenisdominees leidde hij dagelijks twee kerkdiensten voor zijn mede-gedetineerden.

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries gelooft in de oprechte bekering van Meijer alias 'Stekel': "... net als bij voorgaande gelegenheden toen er nieuws was over de voortvluchtige ontvoerder, werd ik door veel media gebeld met de vraag wat ik er van dacht. Deze keer wilde men vooral weten of ik geloof dat Meijer echt een overtuigde christen is geworden in Paraguay, of dat dit een geraffineerd spel van hem is. Toen ik, in 1994, in Paraguay was, en hem uitgebreid sprak, bleek mij dat hij zich had aangesloten bij de lokale Templo Evangalista. Zelfs op het dashboard van zijn auto lag een bijbel en Meijer beweerde elke dag voor Alfred Heineken en diens chauffeur Ab Doderer te bidden. Hij zei toen: “Ik was een zondaar, een hele grote zelfs. Maar ik ben een ander mens geworden. Ik rook niet, ik drink niet. Ik werk hard voor mijn vrouw en kinderen. Het is een wonder, maar God heeft mij, een man die niets waard was, gerepareerd.”
Toen Meijer merkte dat hij door de verslaggever gevonden was, werd hij boos. Hij voelde zich verraden. Peter R. de Vries vertelt: "Toen we na een lang gesprek thuis kwamen, was hij weer gekalmeerd en bij mijn vertrek vouwde hij zijn handen en bad hardop: “Heer, weest u zo goed en begeleidt deze man op zijn verre reis naar huis, opdat hij behouden aankomt.”

Freddy Heineken overleed in januari 2002 op 78-jarige leeftijd aan een longontsteking. In 2002 besliste het hooggerechtshof dat Meijer kon worden uitgeleverd aan ons land om het resterende deel van zijn gevangenisstraf uit te zitten. Na ruim 5 jaar vast te hebben gezeten in Paraguay, landde Meijer in maart 2003 op Schiphol om de laatste 2 jaar van zijn straf in Nederland uit te zitten. In januari 2005 kwam hij vervroegd vrij. En in februari keerde hij, in het gezelschap van zijn vrouw en een van zijn kinderen, terug naar Paraguay.

In januari 2003 werd Cor van Hout bij een schietpartij in Amstelveen gedood. Hij werd onder vuur genomen door twee mannen op een motor en overleed ter plekke.

LAATSTE HOLLEEDER NIEUWS